سرمقاله (مهر 1392) : سایت تخصصی جراحی فک و صورت – دکتر میترا میرمحمدی

سرمقاله (مهر ۱۳۹۲)

editorial3با درود فراوان به همکاران و دوستان عزیز.

انتقال تجربه و دستارودهای پزشکی از خارج وگسترش و معرفی آن به پزشکان، یکی از چالش‌های امروزین کشور ما است. این انتقال می‌تواند از راه فرستادن اشخاص برای دیدن دوره‌های معین تا شرکت در همایش‌ها و کنگره‌های علمی را در بر بگیرد. انجمن‌های علمی دندان پزشکی توان مالی چندانی برای این کار ندارند و به ناچار باید به موسساتی روی کرد که از قدرت مالی لازم برخوردارند.

۱) شرکت‌های تجاری به خصوص شرکت‌های با سرمایه گذاری بالا مانند شرکت‌های وارد کننده ایمپلنت توان آن را دارند که از پس هزینه‌های دعوت از صاحب نظران خارجی برآیند. اینان می‌توانند با برگزاری ادواری کلاس‌های توجیهی به معرفی کالای خود بپردازند و با آموزش مزیت‌ها و محدودیت‌های کالای‌های خود و دعوت از سخنرانان و پژوهش گران خارجی به کاربران ایرانی کمک کنند که با آخرین دستاوردهای روز آشنا شوند. انجمن‌های علمی باید بتوانند بر سطح علمی این همایش‌ها نظارت داشته باشند زیرا بنا به خاصیت شرکت‌های تجاری، اینان عمدتاً به مزیت کالای خود می‌پردازند و از نارسائی‌ها، محدودیت‌های کاربردی و شکست‌های آن سخنی به میان نمی آورند.

شرکت استادان نامدار ایرانی در همایش این شرکت‌ها، اگر با کنترل انجمن‌های علمی بر محتوای سخنرانی‌های ارائه شده همراه نباشد، این سوءتفاهم را برای کاربران به ویژه مبتدیان پیش می‌آورد که همه مطالب این همایش‌ها تایید شده است و چه بسا با این بد آموزی، در جریان عمل به بیماران خود آسیب‌های جدی برسانند.

۲) شرکت‌های فراملیتی « تجاری – آموزشی»: این شرکت‌ها همواره در جهت گسترش نفوذ خود با استفاده از امکانات داخلی کشورها هستند. شرکت‌های تجاری آموزشی به بسیاری از نهاد‌های علمی خارج از کشور دسترسی دارند و می‌توانند با دعوت از کسانی که به‌ تازگی با راهی نو در درک چالشی علمی نامدار شده‌اند، در پیشرفت علمی کشور و آموزش پزشکان ایرانی موثر باشند . این شرکت‌ها می‌توانند از همکاری انجمن‌های علمی داخلی برخوردار باشند به شرطی که سهمی که به عهده می‌گیرند، بالا بردن دانش پزشکان ایرانی باشد نه استفاده صرف از توان انجمن‌ها و جمع آوری حق عضویت برای خود و …

چندی پیش یکی از سه شعبه شرکت تجاری آموزشی ICOI در اصفهان، همایشی با عنوان کنگره خاورمیانه‌ای برگزار کرد. در این «کنگره» هیچ سخنرانی از خارج دعوت نشده بود. همه سخنرانان و شرکت کنندگان از اعضای انجمن دندان پزشکی ایران بودند( اعضای بالقوه این انجمن). همکاران ایرانی ما سخنرانی‌های جالب و سطح بالائی داشتند. با این که اعلام شده بود که این کنگره زیر نظر انجمن علمی دندان پزشکی ایران برگزار می‌شود ولی همه جا عنوان و تبلیغات این شرکت تجاری –آموزشی بود که دیده می‌شد.

پرسشی که همان موقع مطرح شد این بود که چه لزومی دارد یک انجمن علمی داخلی نام و آرم و اعتبار و اعضایش را در اختیار یک شرکت تجاری – آموزشی قرار دهد بدون این که بهره‌ای علمی از این همه فداکاری برده باشد؟ مگر ایرانی‌ها عقده خود کم بینی دارند که آرم یک شرکت خارجی برای انجمن‌های علمی آنان افتخار آفرین شود؟

انجمن‌های علمی ما باید به خود باوری برسند و زمانی به همکاری به شرکت‌های خارجی بپردازند که اطمینان داشته باشند آنان در انتقال دانش نوین از خارج به داخل کشور سهمی به عهده گرفته‌اند. به نظر می‌رسد با توجه به تجربه چند سال گذشته، کنترل انجمن‌های علمی پزشکان بر دوره‌ها و همایش‌های شرکت‌های تجاری ( که نقش مثبت آنان در انتقال دانش نوین به داخل کشور با اهمیت تلقی می‌شود) گامی است که با کمک وزارت بهداشت و درمان، هر چه زودتر باید برداشته شود.

دکتر میترا میرمحمدی



بدون دیدگاه

دیدگاه شما (لطفاً از Internet Explorer استفاده نکنید):





*