سرمقاله (شهریور 1394) : سایت تخصصی جراحی فک و صورت – دکتر میترا میرمحمدی

سرمقاله (شهریور ۱۳۹۴)

editorial-24سرزمین ما پزشکان بزرگی چون پورسینا را در دامان خود پرورانده است. پزشکانی که به سبب تسلط بر علوم زمان خود حکیم خوانده می‌شدند. امروزه هر چند به سبب گستردگی دانش بشری، امکان جامع العلوم شدن نیست ولی فراگیری تنها علم پزشکی و به عبارتی دیگر  تک بعدی بودن برای یک پزشک نمی‌بایست کافی باشد. حرفۀ پزشکی فقط به درمان جسم انسان‌های نیازمند به درمان محدود نمی‌شود.

پزشکی حرفه ای است که نه تنها با جان انسان‌های دردمند بلکه با روان آن ها پیوند دارد.

پزشک در ارتباط با بیمارش باید از مهارت خوب شنیدن، درست دیدن، مهارت در استفاده از ابزارهای پاراکلینیکی و تجزیه و تحلیل آن‌ها برخوردار باشد و در نهایت بر اساس متدولوژی علمی، دانش زمانه و توانائی های پربار مغزی به تشخیص بیماری برسد.

دانستن علوم انسانی از جمله روان‌شناسی، ادبیات، هنر، موسیقی و … پزشک را مجهز به علم ارتباط اجتماعی می‌سازد. هنر در کار درمان می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک و روابط آنان را تلطیف کند.

در پزشکان که بار استرس و درد بیماران به آنان منتقل می‌شود، بهره گیری از هنر هم می‌تواند به هدایت درمان کمک کند و هم از فشار گریز ناپذیر کار بکاهد.

با افزایش سطح تحصیلات عمومی شهروندان و امکان دسترسی بخش بزرگی از مردم به شبکه اجتماعی و یافتن پاسخ برای پرسش‌هایی که پیش‌تر برای ایشان مقدور نبود، در حال حاضر بسیاری از بیماران از اطلاعات جدیدی در باره بیماری خود برخوردار هستند که هم نیاز به تغییر بنیادی در روابط پزشک و بیمار را از شکل سنتی پدر سالارانه به شکل «بیمار و پزشک محور» به نیازی مبرم تبدیل می کند و هم لزوم آگاهی بر علوم کاربردی روز برای دسترسی به منابع جدید و اطلاع از آخرین دستاوردهای علم پزشکی، به امری ضرور مبدل می سازد. در غیر این صورت پزشک در واقعیت امروز، به طور مکرر با چالش‌های گوناگونی در روند کار اعتماد سازی با بیمار مواجه می‌شود.

تسلط به دانش زمانه، توانائی مغزی و قدرت آنالیز داده‌ها را در پزشک افزایش می‌دهد و تشخیص دقیق تر را در برخورد نخستین با بیماری امکان پذیر می‌سازد. نمونه‌های پور سینا و رازی و جرجانی و بسیاری از نام داران علم پزشکی که به تاریخ و فلسفه و ادبیات و موسیقی و نجوم و ریاضی و … احاطه داشتند، شاهدی بر درستی این نظر است.

پزشک باید به تهدیدات امروزی محیط زیست که زمین و سلامت ساکنان آن را به خطر می اندازد به خوبی آشنا باشد و بتواند تعاملی بین فعالیت خود و ایجاد محیطی سالم‌تر که در آن انسان سالم امکان زیست داشته باشد، به‌وجود آورد و به عبارتی، خود به عنوان حلقه ای از زنجیرۀ سلامت در فعالیت های بهبود محیط زیست به طور فعال شرکت کند.

فلسفه به پزشک کمک می‌کند که متد درست تفکر را به کار گیرد و به نتیجه مطلوب برسد. پزشک می بایست عمیقاً علم دوست، علم گرا و برخوردار از دانشی ژرف باشد و از مدرک‌گرائی و جمع آوری عنوان‌های بی محتوای گوناگون بپرهیزد.

 PhD واژه ای لاتین به معنای دکترای فلسفه(دوست دار علم) است. در حقیقت دارنده آن دارای فلسفه و اجتهاد علمی در دانش مورد نظر می باشد که با ارائه یک نوآوری در قالب پایان نامه دوره دکتری اخذ می‌شود.

 ارزش PhD در منش، دیدگاه و تداوم خدمت علمی به بشریت با یافتن راه‌های جدید درمان و پژوهش‌های علمی نهفته است، وگرنه مدرک PhD قابی خواهد بود بر دیوار تهی.

 و بالاخره پزشک می‌بایست به حقوق فردی و اجتماعی خود آگاهی داشته باشد تا قادر باشد چه در عرصۀ حرفه ای در رابطه با بیماران و چه در اجتماع در دفاع از حقوق خود در لحظات ویژه دچار احساسات شتاب زده نشود و کژی ها را ببیند و بشناسد و در شأن یک پزشک رفتار کند.

از سال‌های گذشته، تلاشی از طرف برخی همکاران برای تدوین منشور حقوق پزشک دیده شده است که می‌بایست به تأیید همه گروه‌های پزشکی فعال در کشور برسد و برای تصویب به مراجع قانون‌گزار ارائه شود. زیرا که دفاع از منافع پزشک به‌عنوان فردی که انرژی و وقت و هزینه بسیاری متحمل شده تا به موقعیت تحصیلی و شغلی فعلی خود برسد، از ضروریات جامعه پزشکی است.

هم‌زمان با روز پزشک، بار دیگر ضرورت تدوین نهایی منشور حقوق پزشکان را که بتواند تامین کننده امنیت قضائی و روانی پزشکان باشد، مطرح است. در این راستا، طرح این مطالبات از طریق انجمن‌های صنفی پزشکان و دندان‌پزشکان که در صورت توانایی و کارآمدی مدیران آن به عنوان قدرت‌مندترین پایگاه مدافع منافع و حافظ جایگاه بلند تاریخی پزشکان در این سرزمین عمل می‌کند، ضروری است. روز پزشک به همه هموطنان مبارک.

دکتر میترا  میرمحمدی
عضو هیئت مدیره انجمن علمی جراحان دهان و فک و صورت ایران
بازرس انجمن علمی دندان‌پزشکی ایران

 

 



بدون دیدگاه

دیدگاه شما (لطفاً از Internet Explorer استفاده نکنید):





*