سرمقاله (اردیبهشت 1395) : سایت تخصصی جراحی فک و صورت – دکتر میترا میرمحمدی

سرمقاله (اردیبهشت ۱۳۹۵)

editorial-31تدوین رژیم حقوقی در جوامع بشری از گام‌های بنیادین برای داشتن جامعه‌ای با ثبات و مبتنی بر قانون است که امکان رشد متوازن و پایدار اقتصادی ـ اجتماعی و فرهنگی آن جامعه را تضمین می‌کند. در این راستا مشخص بودن اختیارات و وظایف نهادهای مدنی حرفه‌ای ما از پایه‌های لازم برای تحقق پیشرفت حرفه است که نتایج آن در ارتقاء درمان کشور تجلی می‌یابد.

اخیراً بحث هایی در فضای مجازی به چشم می‌خورد که در آن همکاران از نادیده گرفته شدن دیدگاه‌هایشان در مورد مسائل مبرم حرفه‌ای خود گله دارند. به ویژه در رابطه با تعرفه‌های سال جاری که وزارت بهداشت نظر تعداد کمی از همکاران منتخب وزارتخانه را که نماینده گروه مربوط نیستند به عنوان نظر مشورتی جویا می‌شود و سرآخر تصمیم‌گیری از طرف خود وزارتخانه صورت می‌گیرد.

تجربۀ ۳ سال بازرسی در انجمن علمی دندان پزشکی ایران و تلاش برای انجام وظایف اساس‌نامه‌ای به من نشان داد که اساس‌نامۀ انجمن‌های علمی دارای محدودیت‌ها و خلاء‌های قانونی فراوانی است که عملاً فعالیت بازرسی را که (وظیفه اش تطبیق فعالیت‌های هیئت مدیره با اساس‌نامه است) دچار چالش‌های فراوان می‌کند. به ویژه آن که نظارت بر حسن اجرای همین اساس‌نامه معیوب هم وقتی به کمیسیون وزارت بهداشت می‌رسد دچار برخوردهای سلیقه‌ای می‌شود و متأسفانه گاه استقلال انجمن‌های علمی به عنوان NGO از طرف وزارت بهداشت نقض می‌شود و کار به دیکتۀ آیین نامه‌ها و دستورالعمل‌های مغایر با اساس‌نامه این انجمن‌ها می‌کشد.

در این اواخر بحثی نیز در فضای مجازی مطرح شده بود که از سونامی عوارض جانبی متعدد از جمله پتوز پلک در پی استفاده از داروهای تقلبی چینی شبه بوتاکس که گاه با قیمت‌های بالا نیز عرضه می‌شوند خبر می دهد که حتی در مواردی موجب شوک آنافیلاکتیک در بیماران نیز شده است. سالیان سال است که این داروها به طور غیر رسمی وارد کشور می‌شوند و به طور وسیع نیز پخش می‌شوند. تهیه آن‌ها آسان و استفاده از آن‌ها نیز گسترده است و پذیرش از طرف بیماران نیز چون با لوگوهای کشورهای شناخته شده وارد می شوند، بدون مشکل است.

۲ سال پیش، در کنگره متخصصین پوست در سخنرانی رئیس کنگره که از استادان شاخص دانشگاه تهران است مطلبی ارائه شد که در رابطه با ترکیب بسیاری از داروهای مختلف وارداتی با تأثیر بوتاکس مطالعه‌ای شده بود که نشان می‌داد میزان ترکیبات این داروها چقدر با اطلاعات داده شده در بروشور آن‌ها متفاوت است و نتایج کار را بسیار غیرقابل پیش بینی و نامطمئن و گاه بسیار خطرناک می کند.

به نظر می‌رسد که هیچ مصونیتی برای کسانی که با این داروها سر وکار دارند وجود ندارد و بسیار ممکن است که نه فقط جان بیمارانمان را با مخاطره مواجه کند بلکه بر سرنوشت حرفه ای مان نیز تاثیر تعیین کننده و منفی ای بگذارد و به یک‌باره حیثیت و امنیت شغلی ما زیر سؤال برود.

در این گونه موارد چه کسی از ما حمایت می کند؟ آیا خود به تنهایی توان و وقت کافی داریم تا پیگیر تک‌تک این معضلات شویم؟

امروزه در تمامی حرفه‌ها وجود سازمان های صنفی که برحسب ماهیت خود اختیار و قدرت قانونی لازم را دارند تا به عنوان نماینده حقوقی صنف وارد پروسه‌های حقوقی شوند امری پذیرفته شده است. متأسفانه غالباً جامعۀ پزشکی نسبت به جوامع صنفی خود بی توجه بوده‌اند. به طوری که یا از داشتن آن محروم بوده اند یا این انجمن ها غیرفعال نگاه داشته شده اند. استدلال هم این بوده که در چارچوب انجمن علمی فعالیت های صنفی هم انجام می شود. 

در طی یک سال گذشته، به دو مورد از عدم تطابق پیچ پوشاننده ((CS و فیکسچر در حین جراحی ایمپلنت برخورد کردم که طبعاً برای من و بیمارم مشکل خاص خود را موجب شد. متأسفانه در دومین مورد که در تابستان گذشته اتفاق افتاد علی‌رغم این که به طور رسمی ‌و طی نامه ای از شرکت مربوطه که یکی از پر‌فروش‌ترین شرکت‌های واردکننده ایمپلنت در ایران است توضیح خواستم ولی تاکنون پاسخی به من داده نشده است. به نظر می‌رسد که شرکت‌های تولید کننده برای پایین آوردن هزینه‌های تولید این ایمپلنت‌ها، فاز کنترل کیفیت را در این تولیدات حذف یا کم رنگ کرده اند  و این فراورده‌ها به صورت کنترل نشده به بازارهایی چون بازار کشور ما وارد می‌شوند.

در مواردی از این دست که متاسفانه زیاد اتفاق می‌افتند راه چاره بسیار مشخص است. تشکیل کمیته کارشناسی در چارچوب انجمن های صنفی برای تأیید یا رد کیفیت داروها و ابزار و تجهیزات مورد استفاده که با اعتماد به آن بتوان با اطمینان و امنیت روانی کار کرد.

فعالیت انجمن صنفی کارآمد حرفه ای برای جوامع پزشکان کشور یک ضرورت است. انجمن صنفی زیر نظر وزارت کشور برای فعالیت های ساده داوطلبانه خوب است ولی نمی تواند پاسخگوی نیازهای حرفه ای باشد. برای این کار باید انجمن های صنفی با اساس نامه وزارت کار تشکیل داد. ضرورت فعالیت انجمن صنفی برای حرفه پزشکی  فقط برای طرح مطالبات ما در رابطه با تعرفه، مالیات، بیمه و خدمات رفاهی (که تاکنون به آن بی توجهی شده است) نیست بلکه این انجمن تنها نماینده حقوقی و رسمی حرفه ما است که می تواند با اختیارات تام در مراجع قانونی سخنگو و پیگیر مطالبات برحق همکاران عضو این انجمن ها باشد. 

در سرمقاله آینده مقایسه‌ای بین اساس‌نامه انجمن علمی و اساس‌نامه انجمن صنفی ( زیر نظر وزارت کار) به عمل خواهد آمد و در آن به این پرسش پاسخ داده خواهد شد که آیا حدود اختیارات و وظایف انجمن صنفی و علمی یکی است و آیا اختیارات انجمن صنفی را در چارچوب انجمن علمی می‌توان تعریف کرد؟

دکتر میترا  میرمحمدی



بدون دیدگاه

دیدگاه شما (لطفاً از Internet Explorer استفاده نکنید):





*