سرمقاله (خرداد ۹۶)

editorial-43شبکه مجازی امکان بسیار خوبی را برای همه کاربران آن فراهم آورده است تا بنا به علایق و نیازهای خود در گروه‌های متنوع وارد شوند و فعالیت کنند. بسیاری از فارغ التحصیلان رشته‌های مختلف دانشگاهی از جمله در گروه پزشکی نیز با تشکیل این گروه‌ها و با اتکاء بر توانمندی‌های علمی و کلینیکی اعضای خود به طرح مباحث و چالش های جدی می پردازند.

 برخی گروه‌ها به طور خودجوش و به ابتکار افراد به‌وجود آمده‌اند و برخی بنا به ضروریات ارتباطی گروهی با اهداف صنفی و علمی تشکیل شده‌اند.

بسیاری از این گروه‌ها مانند یک سازمان مردم نهاد واجد اساس‌نامه هستند که چگونگی روابط بین افراد گروه را تعیین می‌کنند. شبکه مجازی فقط اطلاعات جدید و گسترده در اختیار کاربران قرار نمی‌دهد بلکه فرهنگ جامعه را نیز تغییر می‌دهد.

 بررسی ۲-۳ سال گذشته نشان می‌دهد که در ابتدای فعالیت برخی از این گروه‌های مجازی پزشکی، روابط بین گروهی هنوز از سلسله مراتب اداری- دانشگاهی تبعیت می‌کرد و همه روابط در این چارچوب تعریف می‌شد. علت این بود که بخشی از افراد گروه‌ها که شاغل در دانشگاه بودند روابطی خارج از این حیطه برایشان عینیت نداشت. این نارسایی در بسیاری موارد به این شکل خود را نشان می‌داد که هر وقت یکی از فارغ التحصیلان جوان می‌خواست در موردی اظهارنظر کند ابتدا می‌بایست اظهار ارادت و بندگی نسبت به مقامات بالاتر اداری به‌جا آورد و پس از آن با احتیاط و گاه ابراز شرمساری اظهارنظر کند (بنده حقیر درس پس می‌دهم و کوچکتر از آنم که اظهار نظر کنم و… چیزی که غالباً در کنگره ها دیده می‌شود) متاسفانه گاه کار به آنجا می‌کشید که اگر کسی خارج از این روابط وارد  بحث می‌شد و چنین جملاتی را در ابتدای سخن برزبان نمی آورد به‌شدت مورد انتقاد و گاه اهانت برخی از افراد قرار می‌گرفت. امروزه خوشبختانه به تدریج این روابط دور از شاًن انسان آزاده در فضای مجازی جای خود را به روابط مبتنی بر احترام واقعی به یکدیگر بر اساس برابری حقوقی و پرهیز از مجیزه گوئی برای مدیران و صاحب منصبان می‌دهد.

یک تغییر دیگر هم در شبکه مجازی پزشکان دیده می شود. به تدریج درگروه‌های مجازی بحث های حرفه‌ای و مطالبات صنفی مطرح می‌شود که بسیار به پخته شدن این مطالبات و یافتن راه حل های قانونی کمک می‌کند.

هر چند هنوز هم برخی از کاربران نمی خواهند بپذیرند که برای حل مشکلات خود باید از ابزار و راه‌کارهای قانونی مدد جست و علیرغم معوق ماندن مطالبات خود هنوز هم به دنبال افراد ذی نفوذ در سیستم اداری هستند تا با التفات آنان مشکلات حرفه را حل کنند.

مشکلاتی چون افزایش بی رویه دانشکده‌ها و در نتیجه افت سطح آموزشی، تعرفه‌ها، مالیات، دفاع از شأن مدارک تخصصی و … فقط از راه پیگیری حقوقی از طریق انجمن‌های صنفی کارآمد که توان حقوقی دفاع از شأن حرفه را داشته باشند امکان پذیر است. انجمن‌ صنفی با بهره‌مندی از سرمایه انسانی ( اعضای حرفه ) و با اتکاء به اساس‌نامه  قانونی خود که دفاع از منافع صنفی حرفه‌ای را در رأس اهدافش دارد، قادر است به طریق قانونی، پیگیر خواسته‌های اعضاء باشد و آن را به سرانجام برساند.

شبکه مجازی کمک می کند اعضای گروه های حرفه ای آگاهی لازم را در باره انجمن های موجود نیز به دست آورند و تفاوت بین انجمن علمی و انجمن صنفی و حدود وظایف هر یک را درک کنند. انجمن علمی که بیش‌ترین کاربر را در بین انجمن های پزشکی دارد بر طبق اساس‌نامۀ خود نمی‌تواند پیگیر موضوعاتی باشد که ربطی به موضوعات اساس‌نامه‌ای آن ندارد. هر چند شاهدیم که برخی هیئت مدیره‌های انجمن های علمی برای گسترش اختیارات خود وارد موضوعات صنفی هم می‌شوند. ناگفته پیدا است که این کار ثمری جز سردرگمی اعضای گروه نخواهد داشت.

به عنوان مثال : در شبکه مجازی چند نفری مدعی می‌شوند که مدرک تخصصی یکی از کسانی که خود را جراح فک و صورت معرفی می‌کند واقعی نیست و با استفاده از روابط شخصی با افراد معینی، گواهی نامه‌ای غیرقانونی برایش صادر شده است. در همه جای دنیا چنین اتفاقی می‌تواند بیفتد. بهترین جائی که می‌توان چنین موضوعاتی را طرح و به نتیجه رساند انجمن صنفی است. تجربه می گوید طرح چنین موضوعاتی در شبکه مجازی و در انجمن‌های علمی در حد حرف باقی خواهد ماند و به نتیجه نخواهد رسید. 

خوشبختانه ما جراحان فک و صورت پیش‌تر انجمن صنفی جراحان دهان و فک و صورت ( با مجوز وزارت کار ) را داشته‌ایم که در حال حاضر فعال نیست. اگر اراده به احیاء مجدد آن داشته باشیم می توانیم بسیاری از مشکلات صنفی گاه فرساینده خود را با اتکا به آن از پیش رو برداریم و شرایط کاری خود را بهبود دهیم.

شبکه مجازی امکانات وسیعی برای انتقال اطلاعات و تبادل نظر ایجاد می‌کند ولی برای گرفتن نتیجه عملی از بحث‌ها باید انجمن های ثبت شده داشت تا بتوان در چارچوب قانون خواسته‌ها را به نتیجه رساند.

دکتر میترا میرمحمدی



بدون دیدگاه

دیدگاه شما (لطفاً از Internet Explorer استفاده نکنید):





*